maandag 7 mei 2018

Even voorstellen en vertellen hoe het quiltvirus toegeslagen is...

Nou heb ik het wel over mijn quiltatelier en zo, maar laat ik mij eerst eens even voorstellen ! Wendy Vosters is de naam, quilter sinds begin jaren 90, auteur van 2 Amerikaanse quiltboeken en 40 PatronenPosten (een gezellig Nederlands quilttijdschrift waar ik helaas mee moest stoppen wegens zorgtaken), kortom: quilten is mijn passie !

Mijn moederke (mijn soulmate) en ik zijn altijd geïnteresseerd geweest in mooi handwerk, maakt niet uit wat het was, van kant tot mooi breiwerk, we verslonden stapels handwerk Ariadnes vroeger en ging ook vaak naar tentoonstellingen. Patchwork vonden we toch wel héél mooi, een quilttentoonstelling sloegen we nooit over... Meerdere malen hebben we willen inschrijven voor een leuke cursus, maar altijd was het antwoord: "Hebben jullie een basiscursus gedaan ?" Na veel wikken en wegen kozen we de kortste basiscursus die we konden vinden -> ver-schrik-ke-lijk.... Dat gehannes met die malletjes aftekenen op stof was niet aan ons besteed hoor... We hadden ooit eens een demonstratie gezien over paperpiecing en dat had ons hart gestolen !
Paperpiecing werd onze favoriete techniek, samen met rotary cutting en applicatie.
We waren besmet met het quiltvirus, maar het virus sloeg pas écht toe met het volgende verhaal... 

Natuurlijk gingen we vaak op reis naar quiltwinkels om stofjes in te slaan en zo stonden we een keer in quiltwinkel toen een vrouwke ons poeslief vroeg of we mee wilde doen aan een blokkenruil (ik herinner me vaag dat er 2 van die rode hoorntjes uit haar hoofd kwamen groeien, maar dat heb ik verdrongen...) Een blokkenruil leek ons superleuk en je kwam óók nog eens in contact met andere quilters ! (Dit was vóór het internettijdperk) Het ging over het maken van voorraadpotten, supersimpel: je zette je naam op een lijst met daarachter het soort stofje dat je "in je pot" wilde hebben en je deed mee ! Wij kozen voor groenten en fruit, rozen of kerstmannen. Als je nou een quilter kon die ook mee wilde doen, dan liet je die ook haar naam ook op de lijst zetten en kopieerde je de lijst een keer voor je 'm mee gaf. Zo gezegd zo gedaan.. We kregen meteen een lijst mee. Je koos dan een naam uit de lijst, maakte een potblok voor die quilter en stuurde 'm op. Enkele weken later kreeg je een pot terug met jouw favoriete vulling en zo spaarde je dan een hele quilt bij elkaar, afkomstig uit alle windstreken ! Leuk toch !?? Laat ik u even een dikke tip geven: ZET NOOIT (ik herhaal: N-O-O-I-T) JE NAAM OP EEN LIJST DIE GEEN MODERATOR HEEFT... (dat is een vrouwke die alle deelnemers "beheert" en op een gegeven moment kan zeggen dat de inschrijving gesloten is, het project afgelopen..) Wij hadden dus geen moderator !!  

In het begin was het énig... We stonden bij de brievenbus te wachten tot de postbode zijn stapeltje door de brievenbus heen gooide... We kregen potten en hoé!!
Uit Nederland, België en zelfs uit de USA ! Héél véée-e-e-el potten.. Nou zijn wij altijd zo van: wie A zegt moet ook B zeggen, dus iedereen ontving van ons een leuke pot terug mét een gezellige brief erbij.. Na een tijdje hadden we potten genoeg, dus lieten wij iedereen op ONZE lijst weten dat we er mee wilden stoppen.. Tja, en daar zit 'm de kneep.. die lijsten waren een geheel eigen leven gaan lijden, dat wás niet meer te stoppen ! En ondertussen bleven de potten maar komen, soms wel 15 per dag !! Er waren dagen dat we 's morgens opstonden, even in ons ogen wreven en meteen rechtdoor richting naaimachine waggelden om vervolgens vóór het ontbijt al 8 van die rotpotten in mekaar te jassen ! De gezellig brief die erbij hoorde, was inmiddels al vervangen door een gekopieerde brief die we op een stapel klaar hadden liggen.. Heeft u het plaatje ? Het is niet te geloven, maar wij hebben TWEE JAAR potten gemaakt... Iedereen die bij ons ook maar één voet over de drempel zette, duwden we meteen een paar pottenpannenlappen in de tas... Hoppaaa, je moest er toch wát mee hè..
Kleine pottenquilts, grote pottenquilts.. iedereen die riep dat ze leuk waren kreeg er eentje mee en nu nóg heb ik een hele stapel liggen. En dan heb ik het nog niet over al die lapjes met "vullingen" voor die potten.. Een hele kist vol insecten, schelpen, vissen, groenten, fruit, kikkers, katten, honden en...? (de gevraagde onderwerpen werden ook steeds extremer) Zoekt er iemand een lapje met een.. (ik roep nu zomaar wat raars hè)...walvis ? Koalabeer ? Zebra ? Dikke kans dat ík dat heb liggen !!
POT voorzichtig, volgende keer stel ik mijn atelier voor !
Mocht u na het lezen van dit verhaal toch zin hebben in een pottenpatroon...Hier is ie, klik HIER.  Liefs Wendy
 
 

 

dinsdag 17 april 2018

D'n appelflap...
Omdat ik in het atelier regelmatig quiltvriendinnen ontvang (zo noem ik de bee-gangers altijd, want zo voelt het ook), zorg ik natuurlijk altijd voor wat lekkers bij de thee/koffie... Na veel experimenten met baksels (oh help), kwam ik er achter dat ze bij onze supermarkt heerlijke appelflappen verkopen en dat mij dat een stuk minder energie kost in de keuken! Ik ga dus regelmatig op APPELFLAP-EXPEDITIE en die taak neem ik zéér serieus !

Reeds een dag van te voren scan ik in de super de hoeveelheid flappen die vooruit gebakken zijn, om te voorkomen dat ik die flappen de dag erna koop. Zo'n meiske heeft zich namelijk eens versproken... de dag erna worden ze dan gestickerd met de datum van de nieuwe dag, dat moeten we niet willen natuurlijk, dan heb je oude flappen!  De flap moet van de allerhoogste kwaliteit zijn, lekker gevuld en krakend vers !  Dus ik ga niet te vroeg in de ochtend... daarbij tel ik ook nog de tijd die zo'n flap nodig heeft om af te koelen, want een warme flap is wel lekker, maar niet als ie dan nog in 'n deuske moet en mee naar huis moet reizen ! Ons Pietje (mijn man) heeft wel eens een dozijn warme flappen in laten pakken, het leek wel of ie er onderweg bovenop gezeten had -> compleet ingezakt van de warmte ! Het krakend verse kapje kun je dan wel shaken...

Wij hebben inmiddels in het dorp een ware appelflapoorlog. Het begon bij super nr1, die op zaterdag een kraampje bij de ingang zet om appelflappen te verkopen in de aanbieding. De eigenaar staat daar dan altijd in de buurt heel lief naar je te lachen, om je vervolgens snel de winkel binnen te smoezen... Super nr2 dacht: dat kan ik ook, die heeft inmiddels ook een kraampje in de hal. Die flappen zijn óók in de aanbieding, waarop super nr 1 nu ook de flappen doordeweeks in de aanbieding heeft! Daar maken we in het atelier natuurlijk dankbaar gebruik van ;-) De volgende stap in de suikeroorlog was de uitbreiding: behalve appelflappen worden er nu ook kersen en abrikozenflappen verkocht. En wat denk je van donuts, roompuddingbroodjes en van die grote dikke chocoladechipkoeken... alles krakend vers en in de aanbieding...
WAT DOEN ZE EEN MENS TOCH AAN HÈ...

woensdag 11 april 2018

Mijn allereerste blogje.. even proberen..


Voilá... Ik ben begonnen ! M'n allereerste blogje (even proberen) en dan meteen vertellen dat de eerste 4 meter border zijn gesnoeid en gewied, het seizoen beschouw ik voor geopend. Voortaan weer iedere dag eventjes met m'n kop naar beneden en uhhh... de rest omhoog, handen in de aarde...en dan ook dit jaar maar weer hopen dat het GOOGLE-wagentje niet voorbij komt... 😳